જે દેશનો શિક્ષક લબાડ,
એ દેશના વિદ્યાર્થી કંગાળ,
જ્યાં એવો બુદ્ધિનો દુકાળ,
ત્યાં ગુંડા-મવાલીનો રાજકાળ…
ગુજરાતની શાળાઓમાં કોઈ શિક્ષકે કોઈ વિષય પર પુસ્તક લખ્યું હોય એવા શિક્ષકો કેટલા?
ચાલો જવાદો એ વાત, મહિને એક પુસ્તક વાંચતા શિક્ષક કેટલા?
આ બધી વાતો પણ છોડો, સૌથી અગત્યની વાત, આખી શાળામાં એક પણ શિક્ષક ગુટકા / માવાનો બંધાણી ના હોય એવી શાળાઓ કેટલી?
શિક્ષક : રાજુ તુમ્હારે દાંત તો મોતીઓ જૈસે ચમક રહે હૈ…
રાજુ : કયું ના હો માસ્ટરજી મૈં ડાબર કા લાલ દંતમંજન ઇસ્તમાલ કરતા હું…
બીજો વિદ્યાર્થી : લેકિન માસ્ટરજી… આપકે દાંત… હાહાહાહા
(ના સમજાય એને યુટ્યૂબ પર એડ જોવી)
ટૂંકમાં, આ માસ્તરના દાંત જેવી આપણી શિક્ષણ સંસ્થાઓ છે
માસ્તરના તો 50 વર્ષે થયા પણ રાજુના તો બીજા પાંચમા જ થવાના છે કારણ કે ગુજેશ-કુમારો, એમના માસ્તરો અને પિતાશ્રીઓ માવા મસળવા સિવાય બીજું કાંઈ કરતા નથી.
પેલા બે લલ્લુ નાયકો ગુટકાની એડમાં કહે છે એમ, બાપ અને બેટાની એકજ પસંદ …કમલા પસંદ…
મેરે સાથ ગાઓ બચ્ચો….
સારે જાહાંસે કચ્ચા… શિક્ષામેં સ્થાન હમારા હમારા… 😉
By